تاثیر سن در ورزش بدنسازی | دستگاه بدنسازی

سالیان درازی است که مربیان و متخصصان امر بدنسازی، اهمیت سن در این ورزش را ارزیابی می کنند. نظرهای متفاوتی در این باره ارائه شده است. سوال اصلی این است که سن به چه میزانی در ورزش بدنسازی مهم و ارزشمند است؟

با پیشرفت تکنولوژی و شناخت بیشتر مربیان از فیزیولوژی ورزشکارن، بدنسازی امروزه بسیار مدرن تر از سالیان قبل پیش می‌رود. در کنار عنوان های بسیار مهمی که در ورزش بدنسازی مورد بررسی قرار می‌گیرد، تاثیر سن نیز در این ورزش یکی از عنوان های جذاب برای ارزیابی است.

مدل فکری

در کنار کاهش کارایی عضلات بدن در سنین بالا، مدل فکری ورزشکار اهمیت ویژه ای دارد. محققین اثبات کرده اند در صورتی که طرز فکر انسان به نحوی باشد که روحیه تسلیم پذیری را کنار بگذارد، روح او آمادگی انجام هر کار به ظاهر غیر ممکنی را دارد. ورزشکاران در این حالت می توانند تجربه کنند که سن، تنها یک عامل بیرونی برای انجام ندادن علایق ما می باشد. مصداق های بسیاری نیز در این رابطه وجود دارد که در ادامه به آن ها اشاره خواهیم کرد.

همیشه افکار کلیشه ای و عمومی حول ورزش بدنسازی به این سمت می رود که این ورزش با قرص و آمپول و مکمل های غذایی انجام شده و غالب مردم تلاش های یک ورزشکار را نادیده می گیرند. افرادی که به سالن های ورزشی و باشگاه های بدنسازی مراجعه می کنند، معمولا دو دسته هستند. یا به دنبال حفظ سلامتی و گذراندن اوقات فراغت هستند و یا اینکه این ورزش را به صورت حرفه‌ای دنبال می کنند.

کیفیت زندگی

بدنسازانی در این ورزش موفق تر هستند که در کنار تمام فاکتورهای لازم برای موفقیت اعم از تمرین مناسب و تغذیه درست و … به لحاظ فکری و روحی نیز آمادگی لازم را دارند. هر ورزشی می تواند ضعف و سستی های انسان را از بین ببرد و در عوض سلامتی، نشاط، تندرستی و اعتماد به نفس را به او هدیه دهد. یک بدنساز واقعی، هرگز سن خود را به عنوان یک عامل محدود کننده در نظر نمی گیرد. زیرا مدل فکری او به نحوی است که روحیه تسلیم پذیری را کنار گذاشته است. یک ورزشکار مدرن تنها یک عامل را برای موفقیت خود در نظر می گیرد و آن رضایت شخصی او می باشد. تربیت مدل فکری در این خصوص نقش کلیدی را ایفا می‌کند.

در بسیاری از مجلات و مقاله های حول ورزش بدنسازی، نویسنده ها با نوشتن مطالبی غالبا نامعتبر، ورزشکاران را برای ادامه فعالیت دلسرد می کنند. یکی از این موارد اهمیت سن است. هیچ فرقی نمی کند که شما نوجوانی 15 ساله و یا مردی 60 ساله و یا بالاتر باشید. باید به این امر واقف بود که بدنسازی می تواند کیفیت زندگی شما را بهبود بخشد. ورزش بدنسازی می تواند با فعال نگه‌داشتن شما، سطح استرس را در بدنتان تا حد زیادی کاهش دهد.

ورزش قهرمانی

می توان گفت تاثیر سن در بدنسازی در یک مورد می تواند بسیار زیاد باشد و آن رقابت و قهرمانی است. در هر ورزشی هرگاه ورزشکار به دنبال کسب مقام و رقابت در سطح اول رشته خود باشد، سن می تواند عامل تاثیرگذاری باشد. یک نوجوان 14 ساله را در نظر بگیرید که تازه قصد شروع ورزش بدنسازی را داشته باشد. بدن او به لحاظ ژنتیکی و رشد هورمونی، هنوز به حد نهایی خود نرسیده است. این رشد هورمونی می  تواند تا سن 30 سالگی ادامه پیدا کند و مسلما به مرور با افزایش سن، او پیشرفت عضلانی بیشتری در خود خواهد دید.

می توان به این نکته اذعان داشت که بدن فرد 40 ساله به نسبت روزگار 20 ساله خودش، آن طراوت و نشاط سابق را ممکن است نداشته باشد. مسلما انتظار می رود که عملکرد عضلات و ماهیچه ها مثل سابق نباشد. ممکن است چنین فردی در سن 40 سالگی ملزم به تمرینات بیشتر نیز باشد. اما باید بدانیم که حتی در چنین سنینی، غیر ممکن وجود ندارد. سن در بدنسازی تنها در صورت کسب رتبه در سطح یک جهانی اهمیت ویژه ای دارد.

اکثریت قریب به اتفاق مردم فکر می کنند که بدنسازی، یک نمایش زیبایی و خوش هیکلی است که در قله کوهی از آهن ساخته می شود و اجرای آن با داروهای تقویتی است. این افکار به صورت کلیشه ای تا حدی درست اما در بعضی موارد اشتباه است.

توضیحات قبلی در مورد مباحث دنیای رقابتی بدنسازی در خور توجه بود. اما زمانی که تلاش برای شرح نیاز اساسی بدنسازی می‌شود، فرم هنری برابر نیست. بدنسازی واقعی، از طریق تمایل به خود بهسازی در بخش های روحی و در بخش های جسمی بوجود می آید. بدنسازی، ضعف و سستی ها را از بین می برد و در عوض سلامتی، قدرت، ، اعتماد به نفس، شادی و بدن قوی را به ما عرضه می کند. یک بدنساز واقعی هرگز به سن، ژنتیک، پتانسیل ها یا عقاید بیرونی توجه نمی کند. یک بدنساز واقعی فقط به یک چیز توجه می کند و آن رضایت شخصی است.

بدنسازان جوان اغلب به دلیل سن کم، تجربه و آگاهی های کم مورد انتقاد قرار می گیرند. حقیقت این است که هیچ فرقی نمی کند که شما چقدر جوان باشید یا چند ساله باشید، بدنسازی همیشه مدخلی برای فعال بودن و رهایی از استرس زندگی است. اهمیت سن در بدنسازی به عنوان یک ورزش رقابتی قابل اهمیت است. بدنسازان حرفه ای دارای یک قالب زمانی بسیار محدود هستند که می توانند تا زمانی که بدنشان خسته شود و انرژیشان را بسوزانند به اوج برسند. بدن انسان در طی اولین دهه زندگی خود و تا رسیدن به نوجوانی، هنوز به طور کامل رشد نداشته است و منجر به کمبود بسیاری از هورمون ها برای نرسیدن به ماهیچه ‌های عضلانی می‌شود که البته بعضی ها از هورمون ها در سن ۳۰ سالگی بهتر به دست آورده می شود.

بدن ۴۰ ساله، از یک طرف دارای جوانی و شادابی نیست. عملکردهای بدن نمی تواند به خوبی تمرین ها را اجرا کند یا ترمیم یابد و نتایج به سختی به دست می آید اما غیر ممکن نیست. سن برای کسی که علاقه مند است تا برنده شود قابل اهمیت است اما برای ساختن بدن در بدنسازی، هیچ مشکلی وجود ندارد.

امروزه، افراد زیادی در سنین مختلف، به انجام تمرینات بدنسازی علاقه پیدا کرده اند و بیشتر آنها در باشگاه بدنسازی یا در خانه، حرکات متنوعی را برای افزایش قدرت، سلامت و بهبود ظاهر فیزیکی بدن خود تمرین می کنند. اصولا بیشتر حرکات بدنسازی، نیازمند مقاومت بدنی بالا و تلاش زیادی است. در نتیجه فشار و استرس زیادی بر بدن وارد می شود. این فشار در سنین مختلف به اشکال مختلف تاثیر خود را نشان می دهد.

تغییراتی که در بدن در اثر عکس العمل به تمرینات بدنسازی بوجود می آید معمولا بعد از ۲۰ سالگی و ۵۰ سالگی بروز پیدا می‌کند. عضلات و اسکلت استخوانی بدن نوجوانان و جوانان کاملا رشد نکرده است، لذا بهتر است این افراد بعد از رسیدن به سن ۲۰ سالگی به تمرینات بدنسازی مشغول شوند. بدنسازی یا تمرینات قدرتی با وزنه های سبک برای حرکات یک فرد جوان بسیار ضروری است.

, , , ,
نوشتهٔ پیشین
نوجوانان و جوانان در بدنسازی | دستگاه بدنسازی
نوشتهٔ بعدی
فواید استفاده از عینک شنا در استخر | دستگاه بدنسازی

پست های مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست